Herkesi mutlu etmeye çalış. Başarılı olduğuna inan. Hatta o kadar inan ki için ağlarken gül, küfür ederken güzel sözler söyle, bağırırken usul usul konuş, inkar ederken inandır. Her seferinde için haklı çıkarken, sesini çıkartma. Böyle koş binlerce fersah; ilerleyemediğini bile bile hem de. Sonra bir gün söze dönüşmeden inanmak istemediğini duy. Aferin... Bir de kork duyduklarından. Rahatsızlığını bulaştırmaya mı başladın yoksa? Dikkatli olsan iyi olur. Hani sen öyle iyiydin falan filan. Uyanmasaydın ya keşke. Şimdi uyuma tabi sabaha kadar. Sabah kavrulan yapraklarla birlikle gecenin seni de üşüttüğünü hisset. Kederini seslerle yakala. Doğmak istediğin yeri hayal et. İlk kahvaltını. Sonra tekrar olan bitene bak. Toprağına, taşına iyi baksan iyi olur. Ortağın onlar; şimdi değilse sonra. İnsanın iki kalbi olsaydı ne olurdu diye düşün. Bir sağda bir solda. Varoluşlar arası tasarım yarışması olsaydı en akılcı tasarım ödülünü tek kalbi yeterli gören alırdı diye düşün. Dokuz köyden kovul. Sonra dokuzundan da davet al. Bırak dönmeye engel olanları. Tekrarla sırayla doğruları. Sonucunu bilerek. Önce, şimdi ve daima...
