Yakın zamanda geçen bir konuşmadan

her şeye inanmasam iyi olacak o halde; öyle malesef; yoruldum; yetmiyor gücüm; yapmak istediklerimi hiç yapamadım ne zamandır, malesef, vazgeçmenin tadını alınca; artar tamam artsın da neden yani lanet işler neden yolunda gitmez anlamıyorum ki dünyadan sonrasına da lanet olsun iyi olmanın getirisini şimdi şu anda almadıktan sonra bir gün sonraki mutluluğun ben ... neyse; ne istediğimiz fark etmez ama istediklerimizin çoktan gerçekleşmesi gerekirdi; farkeder bence; istediğimiz ne olursa olsun umduklarımızın gerçekleşmesini hakettiğimizi düşünüyorum; zaten öyle olsa bile asıl derdim bu da değil yani istediklerimin olmaması da değil ya da umduklarımın gerçekleşmemesi de değil asıl derdim böyle dertleri olmayanların oluşlarıyla aramdaki uçurumun en az başımıza gelenler arasındaki uçurum kadar büyük olması; eskiden eşitlik falan ne demek derdim adalet istiyoruz eşitliğin bi manası yok, şimdi eşitliğe bile eyvallah diyebilecek kadar adaletsizliğin en uç noktalarına takılıyorum her dakika; dedim ya yoruldum zaten aptallaştım biraz da; bir toparlanırsam, kendime gelirsem biraz, iyi olurum elbet, atlarım kendi ördüğüm dikenli tellerden yaralarla da olsa tek parça, etrafta olan bitenin mantıksızlığını bir kefeye kendi hayallerimin ne kadar hayalci olduğunu bir kefeye koyarım tartarım; sonra terazinin ne tarafa eğildiğine bakar ya haklı çıkmaktan yorulur uzun bir dinlenmeye çekilirim ya da hayal kurmayı bırakırım, güzel olur; belki de birşeyleri sürekli eleştirmeyi bırakmak iyi gelir; çünkü bir şekilde var olan herşeyi bi tarafından eleştirmekten ne yaptığımın farkında olamaz hale geldim; ya da yargılamak evet; bir de haklı çıkmak yıprattı, haklı çıkacağımı bildiğim için tahminlerde bulunmak acıttı bazen, bazen sustum sırf rahatsız olmamak ya da rahatsız etmemek için; işte son acı ne olsa da; sonunu görmezsen ancak acı da görmemiş olursun o yüzden; ah ah bir gün o acılar diz çökse de rolleri değişsek; o roller bir değişse ben nasıl ders verilirmiş gösteririm o acıların hepsine ama dediğin gibi değişmez; acı çekmeden de biliyorsan o kıymetleri, o zaman o kıymetlerden de olmamak için acının sana nasıl etki ettiğini belli etmemeye çalışıyorsun; ya aylardır hiçbir hareketimin kendi hissettiklerim ve düşündüklerimle alakası yok yani anlatılmaz birşey bu;

ilk adım mı, illa ki atmak lazım, en iyisi koşmak...